به مسافر جاده های انتظار حضرت مهدی (عج)

مسافر سالهای انتظار در کجا سیر می کنی جانم فدایت که باید پنهان از دیدگان باشی. قسم به آن گنبد آبی رنگ و گلدسته هایش وآنجا که درآخرین لحظه های حضورت ، میزبان تو بود ،این که کره ی خاکی به یمن قدوم مبارکت هنوز پابرجاست وعاشقانت پس از گذر قرتها همچنان برای دیدن روی همچون یوسفت لحظه شماری می کنند کاش ای یوسف زهراتو بیایی و دعاهای شبانه ی منتظرانت را اجابت کنی.

1- دوستت دارم نه به خاطر شخصیت تو . بلکه برای شخصیت که من هنگام با تو بودن پیدا می کنم.

2- هیچ کس لیاقت اشکهای تو را ندارد و کسی که چنین ارزشی دارد باعث اشک ریختن تو نمی شود.

3- اگر کسی تو را آن طور که تو می خواهی دوست ندارد به این معنا نیست که تو با تمام وجودش دوست ندارد.

4- دوست واقعی تو کسی است که دستهای تو را بگیرد ولی قلب تو را لمس کند.

5- بدترین شکل دلتنگی برای کسی آن است که در کنار او باشی ولی بدانی هرگز به او نخواهی رسید.

6- هرگز لبخند را ترک مکن حتی وقتی ناراحتی , چون هر کسی امکان دارد عاشق لبخند تو باشد.

7- تو ممکن است در تمام دنیا یک نفر باشی ولی برای بعضی افراد همه دنیا هستی.

8- هرگز وقتت را با کسی که حاضر نیست وقتش را با تو بگذراند مگذران.

9- شاید خدا خواسته است که ابتدا بسیاری از افراد نا مناسب را بشناسی و سپس شخص مناسب را بدین

 ترتیب وقتی یافتی بهتر میتوانی شکر گزار باشی.

10- به چیزی که گذشت غم مخور , به چیزی که پس از آن خواهد آمد لبخند بزن.

11- همیشه افرادی هستند که تو را می آزارند با این حال همواره به دیگران اعتماد کن . فقط مواظب باش به

 کسی که تو را آزرده دوباره اعتماد نکنی.

12- خود را به فردی بهتر تبدیل کن و مطمئن باش که خود را می شناسی , قبل از اینکه شخص دیگری را

 بشناسی و توقع داشته باشی که او تو را بشناسد.

13- زیاده از حد خود را تحت فشار مگذار. بهترین چیزها زمانی اتفاق می افتد که توقع نداری.

قانون تو تنهايي من است

و تنهايي من قانون عشق

و باز هم تو بماني ويك عمر صبوري

وقتی از سر دلتنگی دلت رو میگیری

 و با فریاد از میون میلیارد ها آدم رد میشی

وقتی یه دنیا بغض توی گلوت داره خفت میکنه

وقتی حتی اشک هم اجازه زیبا شدن نداره

وقتی همه ی وجودت توی یک کلمه خلاصه میشه

آره

حتی تصورش هم دل رو میلرزونه

دلم تنگ است و این دل، بی تو

کارم از گریه گذشته است

مرگ و هستی یه انتظارت میمونه

                          

^{قاصدكم غم دارم}

^{غم ‌آوارگی و دربه  دری}

^{غم تنهايی و خونين جگري}

^{قاصدك وای به من ، همه از خويش مرا می رانند}

^{همه ديوانه و ديوانه ترم مي خوانند}

^{صبای من ، غم ها در دل من غم هاست} 

^{مهد و گهواره من ماتم هاست}

^{قاصدك دريابم ، روح من عصيان زده و طوفانيست}

^{آسمان دلم بارانيست}

^{قاصدكم غم دارم}

^{غم به اندازه سنگينی عالم دارم}

^{قاصدكم غم دارم}

^{غم من صحراهاست} 

^{افق تيره او ناپيداست} 

^{قاصدك ، ديگر از اين پس منم و تنهايی}

^{و به تنهايی خود در هوس دريايی} 

^{قاصدك زشتم من ، زشت چون چهره سنگ خارا} 

^{زشت مانند زوال دنيا} 

 ^{قاصدك حال گريزش دارم}

^{می گريزم به جهانی كه در آن زشتی نيس} 

^{می گريزم به جهانی كه مرا نا پيداست} 

^{شايد آن نيز فقط يك روياست} 

  ^{قاصدكم غم دارم ، به خدا غم دارم}