شبای جمعه که میشه دلا بهونه می گیره 

همه میان سر مزار تا دلا آروم بگیره

 یکی سر قبر پدر یکی کنار مادرش

یکی کنار خواهر و یکی پیش برادرش

اما یه دخترغمگین و دل تنگ

میاد کنار قبر با دلی پر درد

یه جعبه خرما برای فاتحه خونی میاره

آروم میاد می شینه و سر روی سنگش میزاره 

میگه بابای خوبمی گوش بده به حرفای من

تا کمی آروم بگیره این دل دیوونه ی من 

میگه بابا مگه تو دختر نداری برای تو گریه کنه

غروب پنج شنبه بیاد به قبر تو تکیه کنه

غصه نخور من دخترت منم همیشه یاورت

نمی ذارم تنها بشی مدام میام بالا سرت  

کاش بودی و می فهمیدی توی تموم باباها تویی که برای من تکی

اما حالا که نیستی من موندمو اون قابتو یه عالمه دل تنگی

سلام امشب خیلی دلم گرفته خواستم یه کم حرف بزنم تا سبک بشم آخه دوهفته ای میشه سر خاک بابام نرفتم هر دفعه یه مشکلی پیش میومده اما دیگه دلم طاقت نیاورد و از شدت دلتنگی هر چی تو دلم بود و ریختم روی کاغذو شد همون شعر بالایی  که براتون نوشتم البته جسارت نمی کنم اسمشو بزارم شعر ولی دیگه حالا هر چی شما دوست دارین اس امشو بزارین

اخه من همیشه وقتی سر خاک بابام می رم خیلی باهاش دردو دل می کنم احساس می کنم داره منو میبینه منم مثل قبلنا تندو تند براش  صحبت می کنم اونم با تمامه وجودش گوش می کنه ولی حالا چی که دوهفته نتونستم برم سر خاکش وباهاش صحبت کنم همه مونده بود  تو دلم تا امشب دیگه سرریز شد  

ولی خواستم به تمام دوستای گلم  بگم اونایی که پدرو مادر دارند قدرشونو بدونند چون چنین گوهرای گرانبهایی رو اگه از دست بدهند  دیگه نمی تونند به دست بیارند

البته من کوچکتر ازو اونم که بخوام نصیحت کنم ولی این نصیحت نبود تجربه بود...