^{قاصدكم غم دارم}

^{غم ‌آوارگی و دربه  دری}

^{غم تنهايی و خونين جگري}

^{قاصدك وای به من ، همه از خويش مرا می رانند}

^{همه ديوانه و ديوانه ترم مي خوانند}

^{صبای من ، غم ها در دل من غم هاست} 

^{مهد و گهواره من ماتم هاست}

^{قاصدك دريابم ، روح من عصيان زده و طوفانيست}

^{آسمان دلم بارانيست}

^{قاصدكم غم دارم}

^{غم به اندازه سنگينی عالم دارم}

^{قاصدكم غم دارم}

^{غم من صحراهاست} 

^{افق تيره او ناپيداست} 

^{قاصدك ، ديگر از اين پس منم و تنهايی}

^{و به تنهايی خود در هوس دريايی} 

^{قاصدك زشتم من ، زشت چون چهره سنگ خارا} 

^{زشت مانند زوال دنيا} 

 ^{قاصدك حال گريزش دارم}

^{می گريزم به جهانی كه در آن زشتی نيس} 

^{می گريزم به جهانی كه مرا نا پيداست} 

^{شايد آن نيز فقط يك روياست} 

  ^{قاصدكم غم دارم ، به خدا غم دارم}